Za mgłą

Relacji ciąg dalszy. Bo nie samymi latami 80. żyje człowiek. Nie byliśmy tym razem wielkimi zapaleńcami zwiedzania. Niby były jakieś plany, ale pogoda nie sprzyjała. Pierwszy raz zobaczyłam prawdziwą, londyńską mgłę. I nie pierwszy raz - siąpiący całymi dniami deszcz. Czas upłynął nam więc głównie na zakupach. Poznawać kolejne uroki Londynu postanowiliśmy w niedzielę, na kacu, gdy nasi kochani gospodarze dogorywali na kanapie. I w sumie dobrze zrobili, bo najeździliśmy się trochę bez sensu. Z wielkiej olimpijskiej atmosfery były tylko kółka na Tower Bridge. Z braku laku to właśnie most trafił na mglistego skrapa. I mokrego, głównie od baniek mydlanych, które podpatrzyłam u Noomiy.

Cztery godziny spędziliśmy na docieraniu do nowej kolejki linowej, która fruwa nad Tamizą. I gdy dojechaliśmy, właśnie ją zamknęli. Hell, yeah. Tyle było tego zwiedzania. Ale co tu dużo gadać, zapraszam obrazki.

Zawsze dobrze zacząć od wystaw w Selfridżu

W oczekiwaniu na kaczusię z ręcznie wyciąganym makaronem. Też punkt obowiązkowy

Wśród wypraw zakupowych znalazła się wreszcie chwila na craftowy raj. W oczach się mieni, gęba się śmieje, ale koniec końców zakupy skromne

Za hamburgera z jagnięciną mogę od tego dnia zabić

A Lubemu zawsze wcisną jakieś kuriozum

Są i kółka

A to rzeczona kolejka, którą sobie pooglądaliśmy z dołu

W Londku mają też szuwary, a co!

Tradycyjnie dziękujemy naszym gospodarzom za użyczenie kanapy, wyszynk i znoszenie niewygód oraz mojej krzywej miny. Jesteście dzieeelni! No i za neonowe party, które będę oskrapowywać bez końca. We love ya!