Doodle me!

Skoro już wczoraj była koperta, to pozostaję w temacie.
W piątek wybieramy się do Białegostoku, ale nie wiem, czy będziemy mieli gdzie spać, gdy Ula zobaczy ten album. Ja jej już zresztą zapowiedziałam, że to będzie pewnie koniec naszej znajomości. Ale cóż poradzę, że nasza bardzo durna sesja zdjęciowa nastroiła mnie do doodlowej zabawy?

Teraz już wiecie, że robienie sobie ze mną zdjęć to nie jest najlepszy pomysł. Nasze wspaniałe fotografie są główną treścią i ozdobą tego albumu, bo oprócz nich są tu tylko koperty, kilka kart z SODAlicous, przewspaniała różowa okleina, podarowana przez Gurkę i jedna ładna różowa kartka podesłana dopiero co przez Kasię worqshopową. Czyli taki składkowy ten album. Wiecie, że chyba od stycznia zrobiłam więcej albumów niż w całym dotychczasowym życiu? Nadrabiam stracone lata.

Koperta na drugim planie

Bohaterką dzisiejszego wpisu powinna być koperta. Sama ten temat rzuciłam rescrapowej drużynie.

I owszem, koperta jest, ale możecie jej nie zauważyć, oślepione blaskiem różowych cekinów. Ich pokaźnym workiem uraczyła mnie Mira i naprawdę nie mogła lepiej trafić.

Ale wróćmy do koperty. Postanowiłam wybebeszyć tę po wyciągu z banku. Aż trudno uwierzyć, jakie piękne wnętrza kryją się czasem w zwyczajnej kopercie. Ten wzór w trójkąty absolutnie mnie powalił i aż nie mogę się doczekać kolejnych wyciągów.
Mam nadzieję, że już powoli odzyskujecie wzrok po tej dawce blasku. Nie dość, że cekiny, to jeszcze takie gwiazdy!